Effe lekker uitwaaien in het park in Amsterdam in mijn eentje

Op een van die ongewoon zachte dagen in juni, liep ik op een zondagmorgen door het park in Mokum. Het was nog heel vroeg, want dan is het op zijn mooist.

De sluiers ochtendnevel waren aan het scheuren en flarden zon wisten me met steeds meer kracht te bereiken. Dan is het net of je nogmaals ontwaakt en de nachtneveldeken van je af laat smelten.

Ik liep helemaal door tot de Vossius, want daar bijna bij het eindpunt, wist ik staat een bank op een open locatie en volgens mij precies in de zon. Ik wandelde wat sneller, want dat vooruitzicht trok mij wel aan. Komend om de kromming van het paadje bleef ik verbaasd en een beetje teleurgesteld staan.

Er zat al iemand op het bankje.

Een bejaarde man van bij benadering zeventig jaar zat er op met aan de ene kant naast zich een bruine hoed en aan de andere kant een bouquet bloemen. Let wel, het was half acht op een zondagochtend en mijn bankje was bezet.
opzet zonnebril
Een windstil zonlicht speelde over zijn kaalhoofdige vierkante hersenpan. Hij was in het bezit van een groot hoofd, een heel groot hoofd. Een knoepert van een kop. Zijn hoedenmaat zou zo eens maat fietstas kunnen zijn. Hij zat voorover, met zijn ellebogen op de knieen.

Zonder er bij na te denken ging ik op de nog resterende vrije bankruimte zitten.

Hij draaide even de kop naar me toe en gedachteloos schoof zijn hand de bos bloemen dichter naar zich toe. Was hij bang, dat ik er op zou gaan zitten, of dat ik ze zou afpakken of wilde hij plaats maken, zodat ik kon zitten? Zijn hand bleef in ieder geval op deruiker liggen. Roze roosjes met wat Gipskruid

Hij keek mij slaperig aan en het was ontegensprekelijk dat drank een belangrijke vriend van hem was.

"Die zijn voor m'n dochter," zei hij.

"Mooi," zei ik," rozen."

"Die leeft hiero achter," Een afgebrokkelde nagel wees over zijn schouder waar hij bedoelde.

"Jarig?" vroeg ik.

Hij staarde me andermaal aan en trok een wenkbrauw omhoog. "Wie?," vroeg hij.

"Uw dochter," zei ik.

"Nee," klonk het schor en slepend," nee, die is niet jarig '.

Hij zweeg en met zijn grote harses keek die weer naar de grond.

"Nee jarig is ze niet," herhaalde hij en zuchtte.

Er was overduidelijk iets aan de handHij zat ergens mee, dat was wel te zien en er groeide nieuwsgierigheid in mij, echter om niet nieuwsgierig over te komen besloot ik verder geen vragen te stellen.

"Die blomme benne nog voor 14 dagen terug..," begon hij, "ja kijk, je denkt weleens, nou zijnne ze groot en kenne ze voor dr eigen zorgen maar nee hoor, paps mot nog regelmatig inspringen. Vader ken je de wasbak effe make, paps de poort klemt zo of Frans z'n bromfiets is defect."

Hij zweeg en staarde mistroostig naar de kiezeltjes tussen zijn voeten.

Ik voelde, dat ik iets moest zeggen en dus zei ik:"Ja, ik heb zelf ook een....."

"Een schijthuis is het en anders niet, met z'n politiek," was hij mij voor.

Nu brandde ik wel van curiositeit. "Politiek?" vroeg ik.

"Politiek, ja," zei hij, "politiek. Een eigen factie heb-ie gesticht, de GUA-partij. GUA.," herhaalde hij nadrukkelijk alsof het een vies woord gold.

"Met nog een zootje andere lapzwansen uit de wijk. GUA dat staat voor Geweld-Uit-Amsterdam. Hoe haaltje je 't in je paardenkop. Agressie uit Amsterdam. Nou voor 14 dagen terug heb-ie geweten, wat het betekent. Heb-ie van mij een soejang voor z'n bek gekregen, dat-ie twee dagen suizebolde...de eikel."

Hij ging achterover zitten tegen de armsteun en een hemelse glimlach verscheen op zijn door en door gerimpelde gezicht. Hij zette zijn bril af en plaatste daar een opzet zonnebril op. Het zonnetje werd feitelijk wat feller. Ik zette ook mijn zonnebril op.

"Kom ik voor 14 dagen terug bij ze, want de kledingstandaard lag van de muur, ken die stumper zelf niet vastzetten. 't Zonnetje scheen en het was zaterdag, dan ga ik vooreerst altijd effe neuten bij de Schep, weet je wel, van Jopie. Bij de Schep dus. Goed, ik was er een paar over m'n taks. Kom ik bij m'n kleine meisje, tenminste dat dacht ik, staat de deur op een kier. Ik loop de kamer in en zien ik de schuifdeuren van het balkon openstaan. En wat denk je dat ik zie?? Nou?"

Ik haalde de schouders op.

"Legt er een vreemd wijf met blote tieten op het balkon en lulletje zit ernaast met een glas bier in zijn hand. Wordt het me daar toch rood voor de ogen, omdat als je aan mijn dochter komt, dan kom je aan mij. Hij staat op en loopt zo op me af . Zegt nog Dag Paps tegen me..... Ik ben je Paps niet meer, zeg ik tegen hem en geef hem zo terstond een kneiter voor zijn harses, dat de klokken begonnen te luiden."

Met zijn rechterhand zwaaide hij de vuist weer voor zich uit, als een reprise van de daad. Zijn stem was aangezwollen tot de echte ruziestem.

Hij liet zijn hand zakken in zijn schoot en zuchtte diep.
"Staat in-ene m'n dochter achter me, geeft een gil en grijpt (meer info) me bij m'n schouders en trekt me zo het halletje in, want die jongedame is sterk hoor. Dat heb ze van d'r paps. Voor ik het weet sta ik buiten en wordt de deur dichtgeslagen. Door het raampie roept ze tegen me, dat ik d'r niet meer bij haar in mag komen."

Hij haalde diep adem en blies de lucht met bolle wangen sissend weer uit.
"Heb ik een ruikertje voor d'r gekocht om het goed te maken. Ik denk wel dat ze't aanneemt. Die ken toch ook niet zonder d'r paps. Ja, op welke manier kon ik nou beseffen, dat het z'n zus was?'"

Hij stond op en zei:" Ik ga eens zien of ze al uitgeslapen zijn. Tabee makker."

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15

Comments on “Effe lekker uitwaaien in het park in Amsterdam in mijn eentje”

Leave a Reply

Gravatar